Blogguma hoşgeldiniz..Sayın ziyareyçilerim..Bu blog bir hobi sitesidir.Satanistlikle uzaktan yakından alakası yoktur.Lütfen bunun bilincine varıpta yorum atınız.Küfürlü yorumları yayımlamamaktayım bilginize!!Herkese kolay gelsin!!!!

Ana sayfa | Yazılar | Resimler | Videolar< önceki| sonraki >

Aşk!!!

10 Mayıs 2008 14:41 | WamqireS | 0 yorum | etiket: aşk , yaşam

Kim bilebilir ki ; yaşam ile ölüm arasındaki farkı ? Tekrar umut beslemek, yaralı kalmış kalbin sevgisine ve son bir kez bakıp maziye, niye sevdim mi demektir ? " AŞK " yarım yamalak bir su kenarı olgusu değil, o suyu dahi içinde bulunduran duygudur. Seversin her an aşkı ve sevgiyi karşılıksız olsa dahi. Öylesine vurur ki kalpleri ; duramaz rüzgarı karşısında en çılgın ve vurdum duymaz asi. Bunun adı " AŞK " başı da sonu da siler ezberi...
Kurtuluş : Sev lakin Aşık olma
Kaçış : Kendi düşen ağlamaz
Ve son söz : Aşk acıdır , Sevgi Tatlı , Aşk için ölünür, Sevgi için yaşanır..

Not:Alıntı!

Sana!!!!

10 Mayıs 2008 13:40 | WamqireS | 0 yorum | etiket: anne , annem , kabir , toprak , ölüm , şiir

Göremedim sevginin sıcak yüzünü

Sevinçli günlerin yabancısıyım ben

Gülsede gözlerim anneler gününde

Gülen gözlerin yalancısıyım ben

Neler sevdiğini hiç bilemeden

Topladım dağlardan kır çiçeğini

Eğilip toprağa kabrini öptüm

Dualar yolladım duydunmu beni!!

Not:Bu şiirin geri kalanını hatılayamadım.Ama orta okuldayken okuduğumbir dergiden almıştım sözlerini.Mutlaka devamını yazıcağım Şimdilik aklıma gelen bu dizelerdi.Şiir muhteşem eminimki herkes sevicek.Bulimde hayırlısıyla!!!

Bütün Anneler'e!!!!

10 Mayıs 2008 13:33 | WamqireS | 0 yorum | etiket: anne , anneciğim , annem , hayat , sevgi

Burdan bütün annelerin,anne adaylarının hepsinin ANNELER GÜNÜNÜ bütün içtenliğimle kutlarım..

Annesi olmayıpta duygu seline kapılanlar için hayat birgün bitecek ve kutsal kişiyi göreceksiniz!!!Kokusu yetecek size..

Sevgiyle Kalın!!!!!!!!!!

Sİze Bİr Şİİr Annesİ Olmayan Bİrİnİn KapildiĞi Duygular !!!:=(

10 Mayıs 2008 13:24 | WamqireS | 0 yorum | etiket: anne , annem , okul , sevgi

BugÜn Anneler GÜnÜ
Herkesİn Dİlİnde Ayni Şarki
Herkes EĞlenİyor
Ben HİÇ Ben HİÇ SÖyleyemeceĞİm DeĞİl Mİ Anne

BugÜn Okulda GÖmleĞİmİn DÜĞmelerİ Koptu
Babam GÜzel Dİkemİyor Olsun
Ama Okula DÜĞmelerİ Olmayan GÖmlekle Gİttİm
Sen HİÇbİr Sen HİÇbİr Zaman Dİkemeyeceksİn DeĞİl Mİ Anne

ÖĞretmenİm Dedİkİ
Velİ Toplantisina Annen Veya Baban Gelsİn Dedİ
Ben Babamin İŞİ ÇikmiŞ Dedİm
Oda Annen Gelsİn Dedİ
SÖyleyemedİm Anne ÖldÜĞÜnÜ SÖyleyemeyeceĞİm DeĞİl Mİ Anne

Yİne Gece Batiyor GÖzlerİme
Yİne GeÇ Vakİt Çarpiyor GÖzlerİme
Ben Yİne Pencerenİn BaŞindayim
Senİ Beklİyorum Anne
Ama Kİmse Gelmİyor Gelmeyecek DeĞİl Mİ Anne

Evde Tek Bİr Şemsİyem Var
Üstelİkte HİÇ Montum Yok
OgÜn Bastir YaĞmur Ve RÜzgar
Yirtildi Şemsİyem ÜstÜme DÜŞtÜ Kara KiŞ
Sen HİÇ Korumayacaksin DeĞİl Mİ Anne

Okul Çikisi Gİderken Eve
GÖrdÜm Annesİ GelmİŞ Herkesİn
Sen HİÇ Gelmeyecekmİsİn Dİye Merak Ederİm
Cevabimi Aldim Gelmeyeceksİn DeĞİlmİ Anne

Okuldakİ ArkdaŞlarimin Hepsİnİn SaÇi DÜzgÜn
Taraklarla TaranmiŞ Tokalarla ToplanmiŞ
Benİm SaÇim DarmadaĞin ÜstÜm BaŞim Yirtik
Sen HİÇ Yapmayacaksin DeĞİl Mİ Anne

Dönmeyecek ßirini HaLa ßekLeyenlere...

10 Mayıs 2008 11:45 | WamqireS | 0 yorum | etiket: aşk , bekle , beklemek , dönme , dönmek

Hayatın en hüzünlü anı,deli gißi sevdiğin insanın ßuna hiç değmediğini gördüğün andır ve en büyük kaybın onun için
Harcadığın yıllardır...
senin aşkını şu gün haketmeyen,ßilki on sene sonra gene haketmeyecektir...

ßırak Gitsin....

Masallardan geldim az önce
Ninnileride ßir güzeL uyuttum...
Dudaklarımdan keLİmeler
yanaklarımdan gÖzyaşları damladı
kafamdaki yankıLarın sesini
DuyaßiliyOrmusun?
yeni yetme düşLerden uyanmı$ gißiyim...
ßiraz ßitkin ßirazda ßıkkınım
Kendimden

yüreğimdeki ÇiçekLer nefessiz kaLdı
içimde yaşattığım çOcuğun dizLerini kanattı hayat..
ne anLatacak ßir hikayem nede masaLım kaLdı geriye
Aşk ßana ßir ßeden ßüyük geLdi...

Ses Gelmiyor ßoşluktan!!!

09 Mayıs 2008 10:06 | WamqireS | 2 yorum | etiket: boş , boşluk , gelme , gelmek , ses

Bir gazete parçasıyla örtülecek kadar basit yaşam..dilimlenmiş ekmekleri sarar gibi,kan revan vücuduna bastırmışlar gazeteyi.öyle ortak yanları varki..haberleri iki zaman okumazsın gazetede; bir sıcacık ekmek varken içinde,birde yitik bir yaşam varken..tek farkı o ekmekten kokusuydu belkide..öyle sıcak değil ve beklide tek farkı sıcaklığıydı…sıcacık bir ekmekti babanın ailesine götürdüğü karısının ve çocuklarının mutluluğu..oysa vücut sarılınca gazete kağıdına ne baba soğuk Ankara gecesi kucaklıyor onu,ne o annenin yüzü gülüyor..çocuklar suskun..bakışlar karışık…

Tek yaş inmedi gözlerimden..oysa bir anda oldu bitti her şey.bir gece 6vücut..1katil 5ceset…

Yolu kapatmışlar asfalta saçılan dostlar ezilmesin diye..oysa yol her cenaze gibi..kapatmışlar geçici bir süre..her ölümden sonra tutulan yas ve sora akıp giden hayat gibi..şehirlerarası otobüsler var köşede..içeriden meraklı bakışlar..ne düşünürler onlar..bir küçük kız var duran otobüste yanında annesi.annesi umursamaz dalmış belliki yetişecekler bir yere..kızın gözleri şaşkın belliki yetişicek bir yeri yok anlayacak çok şeyi var..sarı saçları dökülmüş tombul yanaklarına..kimbilir ne düşünüyor..belkide ölüm nedir diye soruyor…

Gözlerim boş bakıyor hiç olmadığı kadar ve bakmıyor gözlerim..yanıyor ellerim..bir su iniyor yavaş yavaş alnımdan ikiye ayrılıyor sanki ölüm ve yaşam gibi…evet işte korkudan terlemek bu olsa gerek..zorluyorum sağ kapıyı..çeeek..zorluyorum dahada..elimdeki alet çoktan morartmış parmaklarımı belkide kırmış…çeek bir inleme geldi içeriden çeek..mezardan canlı çıkartmak bu çeek tüm gücünle çek..ölümü uyumak gibi normal gören polisler konuşuyor kızım bırak sen…sseen çeek kapıyı son gücünle çek..ellerim her zaman oldukları yerde deil sanki..kimbilir belkide hiç olduklarını sandığım yerde değillerdi..açıldı kapı açıldı..ses yok..

Yüzün ne kadar sıcak..ölmüş olamazsın…ama öyle bir asaletteki dudakların evet ölmüş olmalısın..nasıl öldün..kollarımdasın hala akıyor gözyaşlarım omzuna…dostum babam arkadaşım…nasılda sıcaksın..yorgunmusun..neden sarılmıyorsun?

'yavrum bırak ölmüş'

attım kendimi asfalta..

arabayla uğraşıyorlar hala yürüyorum başım dönüyor..polis bağırıyor hayal meyal..geçme kordonu kızım geçme..ne kadar basit bu kordon geçme..dizlerimde bi ıslaklık var sanki alahım ne çabuk düştüm bu ıslak yola..otobanın gürültüsü bu yağmur kokusu bu kan kokusu…polis bağırıyor yine..kızım kimlik teşhisi..

açtılar onu yolun ortasında elleri göğsünde kavuşmuş yüzünün sağı paramparça…bu yüzü öpmüştüm daha gün olmadı..en duru güzelliğinde yüzün,en huzurlu anında..gözlerin kasılmış ve kapatılmış…dostum babam arkadaşım…sendemi…sendemi…korktum senden,yabancıymışsın gibi korktum bu huzurlu yüzünden korktum buzgibi ellerinden…ama sımsıkı tuttum ellerini sanki ısıtırmış gibi..hep ısıtırdın sen ellerimi.keşke cerenin elleri olsaydı be şimdi derdin…ama hiç olmadı o o*****nun elleri..hiç tutmadı ellerini hiç görmedi seni..artık kurtuldun ve huzurlusun…ama dostuk bencillik deildi hani?neden beni bıraktın peki..borcumu ödememe izin ver..birkezde ben ısıtayım ellerini izin ver…çekme kanını çekme ellerinden…çekme ruhunu bu pislikten..bende benden çekilmeden çekme…dostum babam arkadaşım…bana hoş geldin demeyi bekle..güle güle

arabanın orda kalabalık..hala ayakta durabilme gücüme şaşırıyorum..tebrik etmeli dizlerimi..

birini çıkartmışlar arabadan..kalbi atıyormuş hala doktor demiş götürün onu..kolu kalmış mezarda ne çıkar…koş kızım koşş…son nefesinle koş…hala ayaktasın madem kooşşş.yaşıyormuş o kimsesiz katil koşşş…o durgun yüz yok onda..ilk defamı sevilir bu çirkinliğin güzelliği ilk defamı hissedilir mutluluğu…yok o sessizlik yaşıyor işte…ses gelmiyor yine ama yaşıyor atıyor kalbi elleri sıcak…

6milyar katil 5cinayet…gümüş taneleri gibi hafif ıslaklık bütün korkunçluğu ve çekiciliğiyle duruyor asfalt..ankara nın vahşi giriş yolu...cansız duran 5CAN…enseme çarpan hafif rüzgar..yüzümde donan terlerim..soğuk ellerim..kanlı gazete kağıdını kaldıran siyah eldivenli el..kan kokusu..bir polis sesi;

'bu arkadaşının adı ne kızım?

ßir ßitiş!

09 Mayıs 2008 10:05 | WamqireS | 0 yorum | etiket: bitmek.bitiş.çığlık

senden kalktı cenazem beni ölü yıkayıcılarının eline bıraktın HOrtumlarla yıkadılar beni sen uyurken... Saçlarım ıslak kaldı '' nasıl olsa artık hastalanmayacak dediler,

tabuta koydular ve gittiler. sırtım tahtalara battı da şöyle çeviremedim yüzümü yağmurlara Bilirisn ben çok severdim yağmurları
sonra beni sokaklarda dolaştırdılar Onun kenti burası...bak snein gibi nice tabutlar var burada..dediler
evet içinde öldürdüğün ben hiç dışarı çıkamayacak.. senin kentinde çürümeye mahkum oldum

BUNU DA YAPTIN işte bana.. Ölü bir kıza mektuğlar yazdım şimdi onlar dizlerim de ama sen dokunamıyorsun bile ve bir kağıt daha düştü dizlerimden
Uçurumlardan yukarı doğru düşüyorum nicedir Şizofren bir bakış yerleşince yüzüme Delirebilmeyi deniyorum çoğu kez..

DELİREMİYORUM...

''Alçakların dansına alkış tutmak bana göre değil ama Şerefsizce yaşamaktan geri kalmadığım yıllarımdan utanmak İntihar sınırlarına taşıdı beni çokca!!''
Cesetten bozma kadınları ve Kiralık aşkları taşıdım kamburumda ..Bir vagon daha eklerken ağrılarıma Kentin çocukluğuma giden yollarında kayboldum

Kirli pencere pervazları oynaşırken gözlerimde çocukluğumun kimsesiz kıyılarında senden arta kalan kelimeleri topladım..

''ŞEHİR GÖZLÜ KADINIM'' dedim sana..

ÇIĞLIKLARIMDAYDIN...

Sana üşüdüğüm sonlar sonu bir iklim ayazında bütün kuytularımı bu şehre gömdüm

''Seninle ezberimin en yitik yerlerini sınadım kaç kez'' ve gidişlerine susarak en kalabalık yanlarımda ağrıyan yalnızlığı kundakladım''

Gülüşünü katarak sessizliğime. sarhoş adımlar gibi yalpa vurdum kent yağmurlarına

OFF!! alın şu sırtlanı sırtımdan..

Sessizlik ve sensizlik yüklü sesim batık bir Eylül gemisi hüznüne bulanıyor.. Her yerim kanıyor..ama bir tek yüreğim acıyor..

suskunluğum.. vurgunluğumdan mı bilmiyorum ama hayat hep olduğu gibi. Olması gerektiği gibi değil

Bir ihtilali kuşanmak yorgunluktanmı gelir yoksa yorgunluğum mu gider kim bilebilir.

EYLÜL GÜLÜŞÜM dü..

GÜLÜŞÜM EYLÜL dü..

''DÜŞTÜ..'' İçinden şiirler geçiyor gözlerinin BANA SORMADAN BENİ KENDİNE ARMAĞAN EDİŞİN GELİYOR AKLIMA..

Sonra beni tüketişin... Benim seni keşfedişim..

O günlerden bir rüzgarın kaldı Saçlarımın arasında kaybolan

işte sende gidiyorsun sonunda..

'' Seni götürmeden Benden''

Aşk ın tadının acı olduğunu sende öğrendim..

TOMURCUKTUM.. SANA..SAKLATMADIN İÇİNDE..

OYSA BENİM İÇİMİN YARISI SENDEN YAPILMAYDI..

OKUL DÖNÜŞLERİNİ EZBERLEDİĞİM GÜNLERİN ARKASINA SAKLAMIŞTIM TERK EDİŞLERİMİ..

Hatırlıyorum ılık bir yaz gecesinde Yeşil bir kentte asmıştın beni..

BENSE CANIMIN ÖBÜR YARISINI ÖLDÜRDÜM.. O GECE..ÇÜNKİ YÜREĞİMDEN SAĞ ÇIKSAYDIN ÖLEN BEN OLACAKTIM..

''işte seni kaybettikce kendimi keşfedişimin hikayesi böyle başladı,

Şim di Yalnızca Ümit Yaşar Oğuzcan ın Dizelerinde geçiyor adın.. senden hatıradır bana bu kambur..

Çok geceler uyku tutmuyor beni.. Hayallerimde gelmiyor hiç..

gidişin bir sokak bana Kirini karların bile kapatamadığı..

Giderken Deniz tuttu beni.!!

KİRPİĞİME TUZ BIRAKTI..KOPAMADIM..

BU YÜZDEN GECEYE AKDENİZ BOŞALTIYORUM..

YANİ İÇTİĞİM ANILARI KUSUYORUM SANA..
LİMANLARI TERKETMİŞ GEMİLERİ SÖYLÜYOR ŞARKILAR..
GÖZLERİNİ ANLATAN ŞARKILAR ÇALAR RADYOLAR

TERASA ÇIKARIM..''GÖGSÜME SENLİ ESİNTİLER OTURUR..''sırtlan uyur'' GİZLİCE ağlarım...

S E N İ T E R K E T M E K Ö L Ü M E M E Y D A N O K U M A K O L U R

Ö L Ü M G Ö Z L E R İ M D E N B E N İ O K U R..

Gothic Hikayeler.

08 Mayıs 2008 11:42 | WamqireS | 2 yorum

Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin...Sokağa fırlayacaksın... Sokaklar da dar gelecek... Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi...Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü... Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin... Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan..."Önemli olan sağlık." "Yaşamak güzel.""Boş ver, her şey unutulur." Sen hiçbirini duymayacaksın... Göz yaşlarından etrafı göremez hale geleceksin... Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seveceksin... Hep ondan bahsetmek isteyeceksin... "Ölüme çare bulundu." ya da "Yarın kıyamet kopacakmış" deseler, başını kaldırıp: "Ne dedin?" diye sormayacaksın... Yalnız kalmak isteyeceksin...Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak... İkisi de yetmeyecek... Geçmişi düşüneceksin... Neredeyse dakika dakika... Ama kötüleri atlayarak... Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin... Gittiğin yerlere gitmek... Bu sana hiç iyi gelmeyecek... Ama bile bile yapacaksın... Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksın... Aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin... Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin.... Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin... Herkesi ona benzetip kimseyi onun yerine koyamayacaksın... Hiçbir şey oyalamayacak seni... İlaçlara sığınacaksın... Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan. Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren... Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek... Boğazın düğümlenecek, dinleyemeyeceksin... Uyumak zor, uyanmak kolay olacak... Sabahı iple çekeceksin... Bazen de "Hiç güneş doğmasa!" diyeceksin... Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler... Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin... Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin, nafile... Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek... Rüyalar göreceksin, gerçek olmasını istediğin... Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin... Telefonun çalmasını bekleyeceksin... Aramayacağını bile bile... Her çaldığında yüreğin ağzina gelecek... Ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla... Yüreğin burkulacak... Canın yanacak... Bir daha sevmemeye yemin edeceksin... Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden... Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın... Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için nefret edeceksin... Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin... Onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek... Ama bir umut... Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu... Bu umut seni gitmekten alıkoyacak... Gel-gitler içinde yaşayacaksın... Buna yaşamak denirse

Son Mektup

08 Mayıs 2008 11:41 | WamqireS | 0 yorum | etiket: mektup

Hayata gözlerini yummadan önce son bi kez baktığında ne göreceksin. İçine kapanıp yaşadığın bu hayatın sana bi anlam ifade etmesi bence çok saçma. Sen hiç korkudan tir tir titrerken öldün mü? Yada bi yolun ortasında sızarken istediğin sadece sıcak bi omuz muydu? Hayatın seni nereye götürdüğüne baktın mı hic? Bir karıncayı öldürürken çıkan sesleri duyduğunu da sanmıyorum. Gecenin karanlığında kan kokan bi yolda ilerlerken gözüne çarpan o kör dilenciye selam da mı vermedin yoksa? Paketindeki son sigaranı isteyen tinercinin de boğazını kesip kaçmadın tabiki. Evdeki bütün ici dolu bira şişelerini kırıp üstüne yattığını öğrendim. Ama ben senden duymak isterdim. Neden bana hiçbişey anlatmadın? Sebebi sadece seni ziyarete geldiğimde annenin kafasını kesip getirmemem mi? Yok bu olamaz. Ama gittiğimiz o bijuteride beğendiğin küpeyi çalmadığım için bana kızgın oldugunu biliyorum. Hatırladın mı hiç bi önemi olmayan sıradan bi günde sana aldığım sevimli ayıcığın karnını açıp neden kanımdan bi kaç damla koymadığım için ne kadar çok sinirlenmiştin. Beraber yaptığımız bilinçaltı yolculuklarında sandaldan düşerken elini tutmadığım için bile o kadar sinirlenmemiştin sen. Evimin bi köşesinde duran resmini daha güzel gözüksün diye küp şeklinde parçalara ayırmıştım ya bi gün o zaman bana "bitanesin" demistin. İlk ve son kez. Hala aklımda o an. Hala tekrar yaşıyorum bazen. Farkında mısın bilmiyorum ama ben hala yaşıyorum. Pek sanmıyorum desem yalan sayılmaz ama. Hatırlamazsın ki. Sen neyi hatırladın ki bunu hatırlayacaksın. Sen korkuyordun ya bazen. Hani beyninin en uç noktasındaki girdaplara yalnız başına daldığında. Beni bile istemezken yanında. Sonra birden kendine gelip "Neden benimle gelmedin?" diye bağırıyordun bana. Ben aslında seninle geliyordum ki. Sadece varlığım seninle değildi. Ama sen bilmiyordun. Sen neyi bildin ki. Ama seni suçlamıyorum sadece. Aslında suçlu benim galiba. Şimdi tekrar burada olmanı ve beni suçlamanı çok isterdim. Ama gittin. Bebeğim sen gittin. Bensiz gittin. Hani her şeyi beraber yapacağımıza söz vermiştik. Ben sana yine de kızmıyorum. Dün seni son gördüğüm yere gittim. Yani evindeki banyoya. Bir kenarında kırmızı bi leke olan o güzel metal parçası hala orda yerde duruyordu. Ve bıraktığın son kelimeler: "Üzgünüm, sözümü tutamadım ama sen benim bu halime inat yaşamak zorundasın. Seni her zaman bekleyeceğim." Ve şuan elimde sımsıkı kavradığım senin sonun olan metal parçası benimde sonumu getirecek. Korkuyorum biraz. Ama sonunda senin olduğunu bildiğim için de mutluyum. Birazdan seni alan melekler benim için gelecekler. Kızgınım onlara. Ama yapabileceğim de başka bişey yok. Aklım durdu artık. Sıra bileklerimde. Kanımın o muhteşem kokusunu duymaya başladım. Ve ellerim artık yazamayacak duruma geldi sanırım. Artık gelmek üzereyim bebeğim..

Sisli Şehir

08 Mayıs 2008 11:41 | WamqireS | 0 yorum | etiket: sis , şehir

Bu sabah sis düşmüştü şehre hiç bir şey görmüyordum yüregimin ışıgı gibi ama sebebsiz yere kendimi evden dısarı attım yürüyordum boş sisli sokaklarda birini bulmak umuduyla ama yavaş yavaş hayallerimi kaybettigim gibi ümidimi yitiriyordum sonra sisin ardında sesler geliyordu tıpkı bebegini kaybetmiş bir cocuk gibi koşmaya başladım sanki kendimden kacar gibi merak ediyordum kim odlugunu acab benim gibi umut arayan birimiydi diye bir agaç altında gördüm onu baktım bir kız sacları sim siyah sanki yüreginide ki oda gibi gözleri mas mavi sanki özgür oldugu deniz gibi teni pürüssüz dü eger yıldız oslam kayar giderdim yaklaşmaya başladım ama bir yandan korkuyordum kendi gölegem gibi sonra dedim ona neden aglıyorsun diye ağlamakdan gözleri şişmişdi oda bana dedi sevdigimi kaybettim diye bende ona dedim istersen gel beraber arıyak diye oda bana göz yaşlarını icersin de ufak bir tebessüm ile evet dedi o gülü görünce sanki şelanin arkasına güneş vurunca gök kuşagında ki renkleri gördüm birden biraz heycanladım tabii neyse elinden tutu onu ayaga kaldırdım sonra yürümeye basladık sisli şehirde birden sis yok olu verdi anlıyamamışdık bakdık sahildeyiz sehri agacı hatta denizi bilem ama sehir boş insanlar yokdu megersek bir birimizi arıyomusuz sehirde yagmur baslamısdı ıslanıyorduk o gün nedense hic bir şey hissetmiyordum acaba o kız hisslerimi mi calmısdı sanki yüregime giren gizli bir hırsız gibi ama düşününce anlamsız geliyordu belkide hepsi birer rüya belki de bir şizofrenik hayal belkide gecmişimden bir parca !!!!

1 2 3 4 5 6 7 ... 58 »