Bilmiyorum:=(
Aşık olduğumun üçüncü hayatımın onu kaybettiği ikinci yılı..
Ve hala neden tek bir kalbe saplanıp kaldığımı çözmüş değilim.
Gelip geçiyor yıllar. şu geçen iki yıl neler yaptın diye sorsalar.
Henüz verecek cevap bulmuş değilim.
Sanki kaybolmuş gözlerinde kimliğim.
Ben bu değildim.
Tepklerim anlamsız.
Belki her zaman bir hiçtim.
Ama o ilk yıl doğru yolda gittiğimden emindim.
İkinci yılı yola yığılıp kaldım öldüm.
Üçüncü yılı ters yönde döndüm
bütün yolu geldiğim geriye doğru yürüdüm.
Geçen iki yıla dair hiçbir şey hatırlamıyorum.
ama hala seni ilk kez gördüğüm o duvar gölgesini hatırlıyorum.
o gözlerinin bana ilk kez değdiği merdiven başını.
karşılaştığımız o atölye kapısını.
biliyorum.
Hatırlıyorum iddiayı.
Doğru düzgün konuştuğumuz tek şeyin senin bir özrün olmasını.
yaptığım ve yapamadığım bütün saçmalıkları
hatırlıyorum.
Ve anlam veremiyorum bazen davranışlarıma.
Neden o beyinsiz aptalla çıktığımı mesela.
Neden kendisi biraz popüler saçları biraz sarı diye çıktığımı.
Anlamıyorum.
Kime benzetiyorum onu acaba?
Bilmiyorum..
Ve neden beni iki yıldır bekleyen çok sevilen belki sevilmesi gereken o kişiyi
neden elimin tersiyle itiyorum
Anlamıyorum.
Neden kapı aralarından gizlice bakıyorum.
servis acımasızca tam önünden geçerken neden burnumu cama dayayıp o okula bakıyorum.
insanların gözlerine bakıyorum.
orda hangi rengi görmeyi umuyorum
Ben kapı arkalarında acaba gerçekte neyi bekliyorum
bilmiyorum.
Aslında kızmıyorum.
bilmek ya da bilmemek.. pek umursamıyorum.
beklesem bile değişen bir şeyin olmadığını biliyorum.
ama eğer dedikleri doğruysa aşkı yaşadım ve bitti.
bundan sonra bulabileceğim tek şey huzur ve sevgi.
belki..
böylesi daha iyidir diyor birileri.
kim bilir belki de gerçekten öyledir benim için en iyisi.
şimdi sadece susup beklemeli.. beklemeli..
ama hala bilmiyorum.
içten içe neyi beklediğimi
huzuru mu sevgiyi mi seni mi yoksa .. ???
_________________________________________
