Gamsız...
Belki son çırpınışlarında dalgalar
Beyaz kefeni dikilirken semanın ortasında
Aslında esasında
Vurgunla tükeniveriyor insan
Umutsuzluğun hazzında
Yaralıyken şarkılar yine dillerde
Yazılacak onca söz olabilecekken
Bilmiyorum parmaklarım niye bu kadar mahzun
Ve yokken çarem hayata şimdilerde
Ne bir haber bekleyişinde
Neden ki acaba gamsızlığım gamsızlığım be gülüşüm
not:gene mail üzerine yazı...










