Belki son çırpınışlarında dalgalar

Beyaz kefeni dikilirken semanın ortasında

Aslında esasında

Vurgunla tükeniveriyor insan

Umutsuzluğun hazzında

Yaralıyken şarkılar yine dillerde 
 

Yazılacak onca söz olabilecekken

Bilmiyorum parmaklarım niye bu kadar mahzun

Ve yokken çarem hayata şimdilerde

Ne bir haber bekleyişinde

Neden ki acaba gamsızlığım gamsızlığım be gülüşüm

not:gene mail üzerine yazı...