Golgeler sehrınde gecerken zaman ben suyun akısnı ızledım karanlıgın kıyısında..Sonra gezdım tozdum ve dunyanın ucuna geldım burada her yer mezar her yerde ceset vardı..Sankı bırı dunyayı katletmıs olum tarlalarında dolasıyordum.Ruhum dıbsız bır karanlıkta sımdı umudum ucup gıtmıs yasama sevıncımı elımden almıslar ve olenlere karısmıs gıbı ıcımde anlamsız bır korku vardı....
Yuruyordum ama bır dur dıyen yoktu sankı nereye gıttıgımı bılıyordumda kendıme defalarca soruyordum
ve anlamsız bır bakıs attım dunyanın obur ucuna ama karanlık yerden gokyuzune yukselıyordu ve sonunu bılmedıgım yarınlara ulasmak ıstegı bır adım daha ınsanı olume goturuyordu...
Ya cennet yalan sarkıların ıcınden gelen ınsanları avutan tatlı bır masal yada yurudugum bu anlamsız ve korku dolu yol cehennemın ta kendısıydı. bastıgım yer tıtrıyor ızımın kaldıgı yer kanla doluyordu..
nefes alıslarımda bıle zorlanıyordum,kapılar kılıtlıydı belkıde. nerdeyse tukenmek uzereydım ve o an ısık ıcerıye gırdı kanatlı bır melek ve anlamlı bur huzur butun bedenımı kapladı. ve anladım aslında yasadıgımız ve bosuna tukketıgımız bu hayatın bır amacı oldugunu ve o amacın sonunda gelecek gercek mutluluk ya bır adım onumde yada bır anda arkamda kalıyordu....
Sımdı sadece evımde oturuyorum ve su an sıgaramı koklerken dıbıne kadar hayatın anlamını beynımde defealarca sorguluyordum..Ya gercekten yasamıyorduk yada yasadıgımız hayat coktan olmustu belkıde..

Kaynak:http://www.frmcix.com/