Warlıqınla mı başlıyorum güne yoqsa yoqluqunla mı ?
Adını duymak yetiyorsa bu kalbin alvlenmesine
O zaman warsın diyorum her saniye.

Kaçmak istiyorum sessisce, iz bırakmadan.
Usaklaşmak her daim bu kısa waroluşlardan.
Dayanamıyorum çünkü gelip geçici warlıqına;
Sonrası yoqluqunla dolu ya bliyorum ve korkuyorum...


Yorulduqumu hissedebliyorum artık
Sis dolu göslerimin önü ve seçemiyorum yolumu.
Ağır geliyor sewmelerim yüreqime
Biliyorum ve anlıyorum ;
BEN ASLINDA SENİN DEĞİL KENDİ KARANLIĞIMDA KAYBOLUYORUM...