..hayat.. bana bir kez daha ihanet etti..

!..bazı şeylerin asla değişmeyeceğini kabul ediyorum..!

küçük aklına benim ızdırabımı büyütmesi için izin verdim

ve o beni bir kimyasal bağımlı akıl hastası olarak bıraktı

..?evet, düşüyorum.. yere çarpmama daha ne kadar var?..

..neden yerle bir olduğumu sana söyleyemem..

..?niye yalnız olmayı tercih ettiğimi merak ediyor musun?..

..?gerçekten kontrolü kaybettim mi?..

bir sona geliyorum,

ne olabileceğimi farkettim.

“uyuyamıyorum bu yüzden nefes alıp 

en cesur maskemin arkasında saklanıyorum”

kontrolü kaybettiğimi kabul ediyorum

Life.. has betrayed me once again I accept that some things will never change. 

I've let your tiny minds magnify my agony and it's left me with a chemical dependency for sanity. 

Yes, I am falling..how much longer 'till I hit the ground? I can't tell you why I'm breaking down. 

Do you wonder why I prefer to be alone? Have I really lost control? I'm coming to an end, 

I've realized what I could have been. I can't sleep so I take a breath and hide behind my bravest mask, 

I admit I've lost control Lost control...