Ölümsüzlük....!!
Ölüm hiçbirşey ifade etmiyordu benim için.
Arka arkaya gelen berbat şakalar dizisinin son şarkısıydı.
Gözlerimi kapattığımda sonsuzluğu gördüm.
Dayanamadığım,ruhumu çürüten acılarla ölüp ölüp yeniden dirildim.
Sonunda ölümsüzlüğü tattım
Bir yandan hayatın güzel tarafları ölümsüzlük ile birleştiğinde büyüleyici geliyordu.
Ama zamanla hayatın acı yanları daha ağır basmaya başladı.
İntihar ettim..
Önce attım kendimi uçurumdan aşağıya.
Kuşlar gibi havada süzülmeyi denedim.
Ta ki azgın dalgalara çarpıncaya kadar bedenim.
Gözlerimi kapatıp havayı içime çektim.
Sonra bıraktım kendimi suya,o mavi sonsuzluğa.
Mavi olmasına rağmen karanlık.
Her taraf karanlık.
Zehirledim kendimi ardından.
Kezzaptan yandı gözlerim,görmez oldu.
Alıp şırıngayı,uyuşturucuyu vurdum damarlarım morarıncaya dek.
Kısa süre bulutların üzerinde yolculuktan sonra oda acı vermeye başladı.
Yine de ruhum bedenimi terketmiyordu.!!
Şırıngayla gelen beyaz rüya bile karanlıktı...
Ancak intiharın en ihtişamlı silahıdır Jilet.
Hiç acımadan çekiverirsin o çelik parçasını vücudunda.
Acıyı hissetmezsin başta.Sonra kücük çizgiler oluşur kollarında.
Aniden başlar kanlar akmaya.
Gözlerin kararır ne olduğunu anlayamazsın.
Kapanmadan son bir defa açarsın gözlerini.
Bakarsın etrafına..
Bu kez her taraf kırmızı.!!
Hayat damarlarındaki son damla kana kadar akar,Sen de izlersin...
Asilce,cesurca vurduğunda jileti kurtulursun sonunda karanlıktan.
Bu defa acımadı!!
Sana sesleniyorum bedenim.Dinle beni sevdiğim.
Bedenimize vurduğumuz jilet kesiği,Kalbimize vurulan neşter kadar acıtmamıştı değil mi canımızı ?
Artık kurtuldum senden ve terkediyorum seni..Bana ulaşamayacağın diyarlara yolcuyum.
Sonra son dakikada.Bedenimden dökülen son damla kanda bile!O'nun olduğunu gördüm.
O kadar çok sevmişim,kendimi o kadar adamışımki,Bedenimden bir parçaya dönüşmüş o güzel.
Sadece kalbimi değil,bedenimin,ruhumun her yanını sarmış.
Ve canımı acıtmaya devam ediyor.
Bu dayanılmaz acılardan kurtulmak için herşeyi yaptım.
Ölmüyordum.
Sonra anladım ki.
Ölümsüzlüğün en kötü yanı sonsuza dek sürmesiymiş....
Arka arkaya gelen berbat şakalar dizisinin son şarkısıydı.
Gözlerimi kapattığımda sonsuzluğu gördüm.
Dayanamadığım,ruhumu çürüten acılarla ölüp ölüp yeniden dirildim.
Sonunda ölümsüzlüğü tattım
Bir yandan hayatın güzel tarafları ölümsüzlük ile birleştiğinde büyüleyici geliyordu.
Ama zamanla hayatın acı yanları daha ağır basmaya başladı.
İntihar ettim..
Önce attım kendimi uçurumdan aşağıya.
Kuşlar gibi havada süzülmeyi denedim.
Ta ki azgın dalgalara çarpıncaya kadar bedenim.
Gözlerimi kapatıp havayı içime çektim.
Sonra bıraktım kendimi suya,o mavi sonsuzluğa.
Mavi olmasına rağmen karanlık.
Her taraf karanlık.
Zehirledim kendimi ardından.
Kezzaptan yandı gözlerim,görmez oldu.
Alıp şırıngayı,uyuşturucuyu vurdum damarlarım morarıncaya dek.
Kısa süre bulutların üzerinde yolculuktan sonra oda acı vermeye başladı.
Yine de ruhum bedenimi terketmiyordu.!!
Şırıngayla gelen beyaz rüya bile karanlıktı...
Ancak intiharın en ihtişamlı silahıdır Jilet.
Hiç acımadan çekiverirsin o çelik parçasını vücudunda.
Acıyı hissetmezsin başta.Sonra kücük çizgiler oluşur kollarında.
Aniden başlar kanlar akmaya.
Gözlerin kararır ne olduğunu anlayamazsın.
Kapanmadan son bir defa açarsın gözlerini.
Bakarsın etrafına..
Bu kez her taraf kırmızı.!!
Hayat damarlarındaki son damla kana kadar akar,Sen de izlersin...
Asilce,cesurca vurduğunda jileti kurtulursun sonunda karanlıktan.
Bu defa acımadı!!
Sana sesleniyorum bedenim.Dinle beni sevdiğim.
Bedenimize vurduğumuz jilet kesiği,Kalbimize vurulan neşter kadar acıtmamıştı değil mi canımızı ?
Artık kurtuldum senden ve terkediyorum seni..Bana ulaşamayacağın diyarlara yolcuyum.
Sonra son dakikada.Bedenimden dökülen son damla kanda bile!O'nun olduğunu gördüm.
O kadar çok sevmişim,kendimi o kadar adamışımki,Bedenimden bir parçaya dönüşmüş o güzel.
Sadece kalbimi değil,bedenimin,ruhumun her yanını sarmış.
Ve canımı acıtmaya devam ediyor.
Bu dayanılmaz acılardan kurtulmak için herşeyi yaptım.
Ölmüyordum.
Sonra anladım ki.
Ölümsüzlüğün en kötü yanı sonsuza dek sürmesiymiş....
