Sisli Şehir
Bu sabah sis düşmüştü şehre hiç bir şey görmüyordum yüregimin ışıgı gibi ama sebebsiz yere kendimi evden dısarı attım yürüyordum boş sisli sokaklarda birini bulmak umuduyla ama yavaş yavaş hayallerimi kaybettigim gibi ümidimi yitiriyordum sonra sisin ardında sesler geliyordu tıpkı bebegini kaybetmiş bir cocuk gibi koşmaya başladım sanki kendimden kacar gibi merak ediyordum kim odlugunu acab benim gibi umut arayan birimiydi diye bir agaç altında gördüm onu baktım bir kız sacları sim siyah sanki yüreginide ki oda gibi gözleri mas mavi sanki özgür oldugu deniz gibi teni pürüssüz dü eger yıldız oslam kayar giderdim yaklaşmaya başladım ama bir yandan korkuyordum kendi gölegem gibi sonra dedim ona neden aglıyorsun diye ağlamakdan gözleri şişmişdi oda bana dedi sevdigimi kaybettim diye bende ona dedim istersen gel beraber arıyak diye oda bana göz yaşlarını icersin de ufak bir tebessüm ile evet dedi o gülü görünce sanki şelanin arkasına güneş vurunca gök kuşagında ki renkleri gördüm birden biraz heycanladım tabii neyse elinden tutu onu ayaga kaldırdım sonra yürümeye basladık sisli şehirde birden sis yok olu verdi anlıyamamışdık bakdık sahildeyiz sehri agacı hatta denizi bilem ama sehir boş insanlar yokdu megersek bir birimizi arıyomusuz sehirde yagmur baslamısdı ıslanıyorduk o gün nedense hic bir şey hissetmiyordum acaba o kız hisslerimi mi calmısdı sanki yüregime giren gizli bir hırsız gibi ama düşününce anlamsız geliyordu belkide hepsi birer rüya belki de bir şizofrenik hayal belkide gecmişimden bir parca !!!!
