Büyük büyük harflerle terk etmiştin ya beni,
ondan bu imla hataları.....


İkna hatalarım da vardı biliyorsun, inandıramamıştım seni bir başkası olduğuma, üçüncü tekil bir fiildim yol alıyorum içimdeki sezgi ile…
Halatlarım da vardı, hayata sıkı sıkıya bağlı “bir bakış mesafesinde” değil bu sefer unut o mısrayı bir bakış nefesiyle kes.
Hatalarımda vardı, konuşmak ve yazmak üzerine hatalar, hatırla daha yeni, yaşamak ve susmak üstüne, küsmek ve kaçmak üstüne, daha yeni yeni alışıyorken, aşıyorken sesini.



Küçük küçük sev beni.


Gidişin acıtmasın gibi…


Alışıyorum, bilmiyorsun bile. Alışıyorum.


Kalbin Kudüs kadar dayandı demiştim sana, o tövbe dilimde bulaşma, kalbin Kudüs kadar dayandı tamam ellerin bu yüzden Filistinli bir çocuğun sesi, ne vakit dokunsam çığlık çığlığa bakıyorsun.
Bakıyor ve yine akıyorsun.
Anladım, anladım ki suların boğmayacak tenimi, temizlemeyecek ganj kadar mübarek yüreğin bu yüzden sıyırdım eteğimi kanıyorum. Kapa gözlerini sana bulaşmadan.


Kör bir baykuşun kederi var.


Hemen omuzlarında…



Sorduğun bütün sorularda birde cevap vardı. Ben soruya cevap verirken sen cevaplarına soru arıyordun. Karışık. Kırışık çarşaflarda karışınca bütün sorularda cevaplarda… Bu yüzden kestin beklide bileklerini kırık aynalarla. Kendi kendime akarım dediğinde ne kadar aptalmışım. Kendi kendine aktın. Kaldım gülümse şimdi, kaldım ben.
Gidişimin senin kalışın olduğunu bilseydim deme, kaldım.
Her gün diğer bütün günlere bir kere gebe kalıyorum. Her gün diğer bütün günler için doğuyorum kendimi. Kaldım onun için katlanıyorum.



Seni bırakıp gidersem eğer


Unutma! Utanma