Bir geceyide geride bıraktım tıpkı geçmişim gibi yine karanlığım ve anılarımla baş başayım soğuk odamda düşünüyorum yine…
Düşüncelerim beni bitiriyor adeta bir saplantı haline gelmiş acılarımı hissediyorum her geçen dakika yüreğime bir acı daha saplanıyor sanki bedenimi içten parçalıyorlar içimden yok ediyorlar beni ruhumun acı çığlıklarını duyuyorum hayata isyan edercesine yaşamak istiyor benliğim
Bir et parçası içinde sıkışmış hayata lanet ediyor her gece acılar çekiyor off hergeçen gün biraz daha batıyorum karanlığa acılarım artıyor Can çekişiyor bedenim ölüme bir adım daha yaklaştığımı hissede biliyorum kalbimin atışlarının azaldığını artık haykırmıyor pes edercesine hayattan…
Kan ağlıyor içim bana deli diyin yine hayallerimle oynayın yine dalga geçin ama artık takmıyacam o sahte gülücükler saçan maskeyi bir zamanlar hayata gülen gözlerim insanalra yaklaşan tatlı dilim vardı şimdik ise nefret var sadece içimde…
Neden mi bunları yazıyorum sadece aklımdan geçenleri sizlere yansıtmak istedim insnların gerçek yüzlerini dostluğun aşkın yada daha ilerisinin yalan olduğunu anlatmak istedim sadece… Yanlış hayat doğru yaşanmaz…
Ağlamak istiyorum eskilere geri dönmek istiyorum ama yapamıyorum sanki biri yada bişi beni engelliyor yine yapamadım yine başaramadım ağlamayı bile beceremiyorum kalbim de karanlığın içinde kendini kaybetti artık bana yol gösteren ışığımda yok karanlık bir boşlukta kendimi kaybettim bedenim kurtulmak istiyor ama haykırışlarını kimse duymuyor…
Yaşadığım hayata lanet ediyorum neden mi..!!
Bana böyle acılar yaşattığı için… damarlardımda dolaşan kan bileklerimden akarken sıcaklığı bir an tebessüm etmeme sebep oluyor gömüyorum her şeyi kendimle beraber…
Senden sonra hiç bişiye inancım kalmadı ne deliliğim kaldı nede yaşama sevincim… sen yokken daha güzeldi…