Yorgunum yaşadıklarımdan.

Bıktım bu suskunluktan.

Bitmek bilmeyen mutsuzluktan.

Bir türlü sakladığım yeri bulamadığım minicik umutlarımdan.

Yine de “iyiki yaşandı” demekten utanmam utanamam..

Siz aşkı ne sandınız ki?

Kazıdım içime içinde olduğun binlerce hikayeyi, koparamam.

Acıtsa da yokluğun yanımda hiç olmaman.

Dayanırım ben bunlarla öyle hemen yıkılmam.

Şimdi gelip söylüyor biri aşık olduğunu bana utanmadan.

Aşkı ne sanıyor acaba hiç anlamam!

Onun aşkı sürmez en fazla bir aydan.

İşte bütün bunlar aşkı ayaklar altına alan!

Senin aşkın bir ömür sürmüyorsa içindeki her şey yalan!

Geçmişken üzerinden onca zaman

Benim aklım geçilmez hala ona dair binlerce hatıradan

Ona ağıtlarla gömdüğüm o güzel aydınlık dünyam

Yıllardır kapanmadı biliyorum kapanmaz o derin yaram

Varsın kapanmasın sakınmam kendimi onun açtğı yaradan..

Siz aşkı ne sandınız ki?.