Bu Gece Son Defa Agliyorum Senin Için Bu gece son defa agliyorum senin için, uzun zamandir ilk kez ama bu defa farkli, seni silmek için kalbimden, son kirintilari son senleri atmak için kalbimden. Yalniz kalmak istiyorum kalbimle, ona tekrar bakarken seni hissetmek, seni görüp, sana dokunmak yani aci çekmek istemiyorum artik. Birgün karsima yine çikacaksin biliyorum bir gün yine üzmek isteyeceksin beni, ama bu sefer farkli olacak, çünkü içimde sen olmayacaksin. Bu gece son defa agliyorum senin için gözlerimden akan sey yas degil aslinda, sensin. Tek tek dökülüyorsun gözlerimden parça parça çikiyorsun bu gece. Kalbimi tekrar istiyorum çünkü Ona yeni bir sahip buldum. Belki üzüleceksin bilmiyorum çünkü sen herseye ragmen bencilsin ve düsünüyorsun beni gizlice. Karsima çikmaktan nasil korkuyorsun, benim sesimi duymaktan. Benimle konusurken neden titriyor sesin ? Neden uzak duruyorsun benden ? sen bilmesen de ben biliyorum güzelim çünkü sevinmemden korkuyorsun kendince, ama yaniliyorsun bunu bil artik sevinç yok senin adina çünkü senin adinda yok kalbimde. Senin için son defa agliyorum bu gece ilk defa içimde açan bir günesle. uzun bir kisti zorlandim ama, gördügüm bir bahar biliyorum, dokunuyorum ona isiniyorum artik. Bunun zamani gelmisti biliyorum bu defa yanilmiyorum, yanilmiyorum çünkü görüyorum uzak tepelerdeki çiçekleri inceden kokulari çaliniyor burnuma, kokluyorum ve bunu herseyden çok seviyorum. Senin için son defa agliyorum bu gece içimde kalbime gözlerini açan çok güzel bir bebekle. Artik ölmüs senin küllerini atmanin vakti gelmis, bak iste son damla da düstü gözümden artik seni sevmiyorum..

İçimde bir hastalık başladı aniden.

Bu öylesine amansız bir hastalık ki; asalak gibi tüm duygularımı kemiriyor.

Hakim olamıyorum ona hükmedemiyorum.
Hastalığım ne mi?

Nefret...Nefret...Nefret!
Şimdi sana dair  her şeyden nefret ediyorum.

Eskiden yanlızlığımın en yakın sırdaşı olan mavi denizlerden,

Tatlı sert dalgalardan şimdi nefret ediyorum.

Bana yanlızlığımı hatırlatıyor şimdi kıyıya ulaşan her dalga.

Şu bana her zaman romantik gelenşiirlerimin ilham kaynağı kızıl ufuklardan,

Güneşin batışından nefret ediyorum.
Biliyor musun artık  iki şeyden  nefret ediyorum.

Birincisi ayrılığı tattığım bu şehirden,adına ayrılıklar şehri dediğim,

Gecesine şiire yattığım, gündüzüne umutla baktığım,

Havasını ciğerime çektiğim bu şehirden nefret ediyorum.

Vede senden nefret ediyorum
Nefretim o denli yoğun ki...

O her gece ışıl ışıl yanan sokak lambalarını teker teker kırıp,

Karanlık katran gecelere mahkum etmek istiyorum.

Karanlıklara gömülsün ki karanlıkta kalmak nasılmış anlasın istiyorum.
Sensiz olan hiç bir şeyi istemezdim,

Sana dair herşeyden nefret ediyorum artık...
Sen sevdiğim değil nefretimsin artık....
  **ADI** **NEFRET**