Terkedilmişsindir yine günler geçmek bilmez...
Geceler gündüzlerden hep daha uzun olur..
Yatağında uyuyamazsın..
O aklına gelir..
Gözlerin dolar ve kapadığın zaman yaşlar akar..
Açtığın zaman yine..
Ayrılığın ertesi günü en kötü zamandır..
Kalkarsın yataktan gözlerin nasılda acır..
Uyuyalı birkaç saat olmuştur ve deli gibi ağlamışsındır..
Radyo hala açık..
Sonra telefonuna gider elin..
Hatırlarsın ve aynı hızla çekersin elini..
Yaşlar yine boşalır gözünden..
Onsuzsun..
Artık ona ait değilsin!!!
Onsuzluğun ilk günü hiç geçmek bilmez..
Gözün bir yandan hep telefonda..
Ama hiçbirşey yok..
Kafanıdağıtmak için çıkarsın dışarı..
Belki hatırlamam diye..
İyi gibisindir..
Sonra bir şarkı çalar..
Allah kahretsin nereden çıktı şimdi bu dersin..
Odana gelirsin..
Sanki acı çekmek hoşuna gidercesine..
Açarsın ikinizin şarkısını dinlersin..
Teker teker düşünürsün onunla olduğun zamanları..
İşte günler böyle geçip gider..
Birkaç ay olmuştur..
Sabahları ağlamıyorsun artık..
Sadece geceleri resimlerle yetinirsin..
Sonra birkaç hafta daha..
Geceleri hala ağlıyorsun..
Radyo hala çalıyor..
O mesajları silebilecek gücü buldun kendinde..
Ve resimlerde..
Birkaç hafta daha..
Ağlamıyorsun artık..
Radyoda kapalı..
İyisin galiba..
Gözlerin doluyor sadece..
Sabahları kalkarken gözlerin acımıyor artık..
Mutlusun bile denilebilir..
Seni bekleyen bir çocuk vardı arkadaşın adı neydi?
Onunla konuşabilirsin aslında..
Yavaş yavaş kendine bakmaya başlıyorsun..
Yine kuaföre gidiyorsun..
Saçları kestirme zamanı..
O kadar uzun zaman olmuşki..
Bir gece içini çekerek yatıyorsun..
Ertesi gün kalktın..
Yüzünde garip bir gülümseme
Banyoya gidiyorsun..
Suyu açıyorsun..
Başını kladırıp aynaya bakıyorsun..
Onu gördün rüyanda..
Evet onu gördün..
"H.E.R.Ş.E.Y.İ.N"i gördün..
Elini tuttun..
Sarıldın..
Öptün..
Saçlarını okşadı senin..
Eskisi gibiydi..
Gözyaşların aktı..
Odana gittin radyonun düğmesine bastın..
Ve yine o acıklı kanal..
Acımasız şarkılar..
İşte o geceler yine başladı..
Geçmeyen uzun geceler..
Bir resmini arıyorsun..
Bulamıyorsun..
Bir tane varnıydı acaba?
Evet vardı bilgisayarında..
Sadece bir tane..
Açıp bakıyorsun..
Aslında sen onu hiç unutmadın..
Aşıksan yok edemezsin..
Yangın söner külleri kalır..
İçin acımaya devam eder..
Onun için,
Gözlerinden akıttığın her damlaya değer diye düşünürsün..
Onun için,
Ağladığın hiçbir şeye..
Hiçbir güne..
Hiçbir saate..........
Pişman olmadın ki sen,
Yine ağlamayabilirsin,
O hissetmesede.........
O genç yıllarının,
En taze aşkı olarak kalacaktır,
Hep onunda seni öyle hatırlamasını umarsın......
Ve kalbine,
Onu hatırladığın en güzel haliyla gömersin..........
Sen onu hala sevıorsun hep seveceksın,
SADECE KALBİNDE KALACAK...........

Gözyaşları,

acının

ümitsizliğe

dönüşmesini

engeller.

çıkmaz bir sokağın, loş akşamlarında, mağrur kaldırımlarında, terliğe aşinayken, terliksiz kalmış ayaklar gibi, parmak uçlarında usulca... sessiz ve kimsesiz dolanır kaderim.Sokak sakinlerinin hasret çicekleri, kızıl açar, is kokar ve benim adım Dolunay... Resmedilmemiş bir tabloydu geceye yansıyan düşlerim, doğardım kıyılarına kentimin Benden feyz alırdı, delinin en mavi tonu, nefesimi dağlara sürerdim sokulurdum iklimlerine bana... Göğsümde kuşlar uçar, saçlarımı rüzgar okşardı benim.Tutkuyu dönüşmüş aşklar bende dem tutar ve ben köprüler kurardım yüreklere
Kalbim geçmişe gebe artık, anıları düşük yapıyorum gecenin karanlık çarşaflarına.Nikotin kokuyor gece, her yer elemin içinde...
Yoksa değiştirmeli miyim ismimi?
Boş ver!!  
Ne beklediğim sensin artık,
Ne de saçlarına aklar düşmüş bir sevgili... :(((
Ne de ...............

''Daha çok değil...sadece ömür gitti ömrümden
Asıl yorgunluğum değil bu...karanlığında kaybuldum ben''

Adım adım eksiliyor şehir.Avare geziyor ruhum caddeleri. Hepsinin başı sen...sonu sen
Köşebaşlarına takılıkalıyor gözlerim,mağrur bir siluetini görme hatrına.Sonra hayal gördüğümü farkediyorum,anlatılmaz bir hüzün çöküyor içime.

 Ellerim buz...dillerim sus...gözlerim yaş...

 Sokak lambaları titrek ve bir o kadar loş.Ne caddeyi aydınlatmaya yetiyor sızan ışık,ne de içimi ısıtıyor...Kaldırım taşlarına yazıyorum seni.Hiç birini atlamadan,tek tek sayıyorum sonra..
Öyle çoksun ki;bi bilsen!!!

 Pencerelerden meraklı bakışlar süzülüyor üzerime..Bu saatte diyorlar,ne gezintisi bu?
Gezinmiyorum ben...arıyorum
Bir iz göreyim de,peşinden gideyim diyorum.Anlamaz gözler üzerimde çivili..çaresiz devam ediyorum

 Öyle zor değil ki anlamak
Baksan...yeter
Yüreğime değse nefesin...diner

 Her adım,bir şehir daha uzaklaştırmış beni senden.Yol bilmez yüreğim..iz bilmez.
Hem rüzgarı var bu yolun daha,kar-buzu var,korkusu var..acısı-ağrısı var bu sonun,hüznü var...
Ama cesaretim yok bir yalnızlığa daha.İçimdeki boşlukta dolanıp duran ruhum,çıkıp varmak istiyor artık yanına..

''Geceler,bana seni anlatıyor
 Geceler,bir ateştir yanıyor
   Geceler,bir hüzündür sarıyor
      Geceler,bir umudum yok mu...''

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştıgını,kendimi buldugumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdigimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,
okuyarak
dinleyerek degil..
Bildiklerini bana neden anlatmadıgını,
anladım

Yüreginde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştugunu anladım..

Acı doruğa ulaştıgında,
Gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
neden hiç ağlamadıgını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,
ağlayanla ağlamaktan daha degerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiginde anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir,
ama bir tek,
en çok sevdigi acıtabilirmiş.
Çok acıttıgında anladım...
Fakat ,
hakedermiş,
Sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,

Gözyaşlarıyla birlikte,
sevinçler terkettiginde anladım..          

Yalan söylemek degil 

Gerçegi gizlemekmiş marifet,
Yüregini elime koydugunda anladım..

'' Sana ihtiyacım var , gel ! ''
diyebilmekmiş güçlü olmak,
Bana '' git ''dediginde ,
'' Kalmak istiyorum ''
diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittigimde anladım..

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,
her düştügünde zırıl zırıl aglayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldıgında anladım..
Özürü dinlemek degil,

''affet beni '' diye haykırmak istemekmiş,
PİŞMAN OLMAK,

Gerçekten pişman oldugumda anladım..

VE GURUR,
Kaybedenlerin,
acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüregimde sevgi buldugumda anladım...

Ölürcesine isteyen beklemez,
sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istedigimde anladım..

Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek,
ama özgür bırakacak kadar SEVMEKMİŞ..

Böyle SEVDİM SENİ..

Ben;

Seni kocaman bir yürekle sevdim.
Gözlerim degil,
yüregimdi seni gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp,
geldin oturdun yüregime.
Bir başka yerde olamazdın zaten.

Sen,
benim en degerli yerimde,
yüregimde olmalıydın,
orada kalmalıydın.

Çok aşkı ev sahipligi yapan bu yürek,
ilk kez bu kadar kolay kubullendi seni.
Herhangi bir konuk degildin artık.
Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı,
ne de uğurlama.
O yüregin gerçek sahibiydin.
Şimdi sonbahar,

kışa giriyoruz ya..

Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle.
Çiçek çiçek açtın yüregimde.

Gökkuşağı zayıf kaldı,
senin renklerin karşısında.
Taze bir yaprak gibi yeşildin.
Açelyaydın pembeliginle.

Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün.
Kırmızıydın bir ateş gibi.
Ve maviydin..
En çok bu renkle anmayı sevdim seni.
Denize tutkundum,
Denizi sensiz,
Seni de denizsiz düşünemedim,
Seni severken dünyayı da sevdim ben,
insanları da...
Kendime bile dar gelirken,
içinde herkese yer olan,
bir hayatın sahibiydim artık.

En Kızgın ,
en tahammülsüz oldugum anlarda bile,
seni düşünmek yetti bana.
İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı,
güldüm.
Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve ben kaygısız,
içten gülüşün ne demek oldugunu,
nasıl güzel bir şey oldugunu anladım seninle...

Her şeye ragmen sevdim seni.
Güçlüydüm ve aşamayacagım hiç bir zorluk yoktu.
Koca bir kentte,
koca bir ülkeye kafa tutabilirdim.
Sen elinden tuttugunda,
Patlamaya hazır,
bir volkan gibi hissederdim kendimi.

Menzil sendin
ve ben o menzile ulaşmak için,
önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim.
sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim,
kül ederdim.
sana ulaştıgımdaysa sakin bir göle dünüşürdüm.
ve o göle bir tek sen girebilirdin.

Sevdim ve hayrandım da..
Her halin çekti beni.
Duruşunu, bakışını,
gülmeni,kızmanı,
şaşkınlıgını, kurnazlıgını,
çocuklugunu,
olgunlugunu sevdim.
Sesini de sevdim suskunlugunu da.

Küçük oyunlarını, kaprislerini,
sitemlerini, dengesizliklerini,
korkularını sevdim.
Seni ve o doyumsuz sevdanı,
uçarı sevdanı anlatacak,
kelime bulamadım çoğu zaman.
sıgmadın cümlelere
ve hiç bir cümle seni,
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı,

SENİ SEVERKEN YORULMADIM
ÇÜNKİ SEN YAŞAM KAYNAGIMDIN
HER GÜN YENİLENDİM
SENİNLE ÇOGALDIM,
BÜYÜDÜM
EKSİKSİZ KALAN NEYİM VARSA TAMAMLADIN
SEVDİM İŞTE ÖTESİ YOK...

CAN DÜNDAR.

Hüzün yıldızları parlıyor yine gecemde, ne tarafa çevirsem başımı,
bir SEN bakıyor bana…

Ne zaman kahretse yüreğim, ağlamaya susasa ve ne zaman iki damla belirse göz bebeklerimde, bir SEN akıyorsun, sessiz çığlıklarıyla şehri uyandıran kaldırımlara…

‘ Ne zaman seni düşünsem’ desem yalan olur… Hep aklımdasın ya! Her saniye bir SEN daha çakılıyor aklıma…

Ellerimi her uzatışımda maviye umut dilenmek için, SEN batıyorsun avuçlarıma…

SEN bakıyorsun bir çocuğun gözlerinde, bir bebeğin kokusunda SEN kokuyorsun, bir SEN seviliyorsun onca yüreğin arasından…

Her şey SEN oluyorsun da, o kadar SEN, bir BEN olamıyorsun sevdiğim.. Bir benim gibi sevmeyi beceremiyorsun…

Her tohum ekişimde toprağa, birkaç gün sonra SEN filiz veriyorsun. Gittiğinde bir asma ekmiştim evimin önüne, gün geçtikçe büyüdü, çardak yaptım kendi kendime.. Şimdi kapımın tam önüne düşen bir dalı var, sanırım onu kesmeliyim. Çünkü kapımdan dışarı her adım attığımda bir SEN çarpıyor yüzüme…

Neden yağmurlara benzettim ki seni? Şimdi her yağmurda, SEN yağıyorsun bu koca kente…

Sana güneşim demeseydim keşke… Her sabah yatağıma SEN vuruyorsun penceremden…

Lanet olsun! Keşke Kalbim demeseydim sana… Şimdi her an SEN atıyorsun içimde…

SEN den kurtulmanın bir yolu yok mu yar? SEN imkansızsın… BEN imkansızlıklar denizinde cılız kulaçlar atıyorum hayata dair, boğuluyorum arada bir… Yine de kıyamıyorum sana…

Keşke, ‘Bu can seninle yaşıyor’ demeseydim sana. Şimdi her boğuluşumda SEN dirhem dirhem ölüyorsun, öldürüyorsun!

Yani her şey SEN oluyorsun da, o kadar SEN, bir BEN olamıyorsun sevgili… olamıyorsun!

Yaşayabilmen için benden gitmen lazım…
Yaşayabilmem için benle olman lazım…

İMKANSIZIMSIN

Golf34-Düşler Bahçesi

Alıntı

İntihar

Nice belalardan vurup çıktı bu yürek

Daha nice belaları göğüsleyecek

Artık namuslu olmak yetmiyor

Namusun mihenk taşında vuruşmak gerek

http://users.pandora.be/gad/angel/tr/yas.html

Bunlar benim seçeneklerim:=)Dünya'yıda ölçtüm doğru çıktı:=)Peki ya siz:=)???