Göremedim sevginin sıcak yüzünü

Sevinçli günlerin yabancısıyım ben

Gülsede gözlerim anneler gününde

Gülen gözlerin yalancısıyım ben

Neler sevdiğini hiç bilemeden

Topladım dağlardan kır çiçeğini

Eğilip toprağa kabrini öptüm

Dualar yolladım duydunmu beni!!

Not:Bu şiirin geri kalanını hatılayamadım.Ama orta okuldayken okuduğumbir dergiden almıştım sözlerini.Mutlaka devamını yazıcağım Şimdilik aklıma gelen bu dizelerdi.Şiir muhteşem eminimki herkes sevicek.Bulimde hayırlısıyla!!!

En güzel kuşların sesiyle sabah oluyordu İstanbul da.Martılar kız kulesinde,rıhtımda,sarı-
yerde birbirlerine İstanbulu anlatıyorlardı belki
siyahın alın benden dediği kadar karamsar ya da
bir güvercinin kantları gibi beyaz doğru ve yalın bir İstanbul.
İstabulu anlatmak kolay değil,masalsı bir şehir
İstanbul ve birçok iyi ve kötü kahramanlar var bu
şehirde hergün çirkin karga sesleri altında siyah
atlarına binmiş kara sovalyeler var bu sovalyeler
kendi karanlık mat düşünceleri altında öldürüyor bu şehirdeki güzel pamuk prensesleri sorgusuzca
nefretle,tutarsızca.
Daha şimdi bindim vapura kadiköy iskeleden
eminönüne ve ordanda güneşin gülümsemesiyle insan
ların duvarı andıran bakışlarının arasında sultan
ahmet,kapalıçarşı ve o insanı bulutlara yakınlaş
tıran ve belkide küçük bir pamuk yığını gibi
buluta dönüştüren yerebatan sarnıcına.

Güzel İstanbul,yalnız İstanbul,dertli,öfkeli,
gülümseyen İstanbul herkese başka bakan, başka
anlatır İstanbul.Bazen boz kayalıkların yeşil kokusuyla İstanbula göç eden doğulu bir çocuk
bazen yeni doğan bir bebeğin gözlerini ilk açmaya çalışmasıdır.

Birçok yazarın kendi iç dünyasında ki kahramanı-
dır.Benim bile birazdan yorgun düşücek ellerimde
ki sahile vuran martının gözündeki düşüncelerim-
dir İstanbul.
Birçok şairin aşklarıdr ,aldatmalarıdır,bir çok yazarın ağlamalarıdır bir bulutun yağmurunu bırakması gibi ve senin benim herkesin bu şehre balığın denize,rüzgarın buluta,bulutun yağmura duyduğu aşktır ihiyiaçtır İstanbul.
Fatih Sultan Mehmet'in bir serin bahar günü beyaz küheylanına bu İstanbulun fethi bana selamdır demesi gibi,kuran da yazıldığı gibi ,HZ.
Muhammedin buyurduğu gibibu şehrin fethi için savaşanlar şehittir.Şehittir ki o nur akan cennet bahçelerinden feth olunmuş İstabulun gururla izlenmesidir. Ayasofya cami minarelerinden güver
cinlerin bir kısmının dikilitaş bir kısmının galataya mutluluk kanatlandırıp uçmalarıdır İstanbul.
İstanbulda yaşamak cesarettir,itin.çakalın ve bir çok yalancı korkak aslanların kirli pençelerinden kaçmaktır yakalanmamktır bu şehri İstanbulda yem olmamaktır.
Ve sonuçta İstanbul martının denize atılan bir simide özlemidir bir aşktır ,şiirdir ve bir şeyleri büyük umutla yaşatabilmektir İstanbul.

Yazan Gökhan Yüksel...

Sen üzerinde nice şafakların söktüğü

Sevgi denizlerime akan büyük nehir

Sen biraz ışık, biraz tılsım, biraz büyü

Sen yıllardır yazıp bitiremediğim şiir

Durmadan bir gül açar ellerinde pembe

Sen nefes alışı en bakır güzelliğin

Gözlerin midir parıldayan gökyüzünde

Bir güneş doğarcasına geceleyin

Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzel

Bir bahar bahçesi olur güz bahçeleri

En karanlıklarda bile uzanır bir el

Kendiliğinden açar sabaha perdeleri

Sen varsan dallarda kuşlar memnun

Tüm çiçeklerin rengi değişik, kokusu başka

Öylesine gerçek ki var olduğun

Çarpar güzelliğin kıyılarıma dalga dalga

Tutsam ellerini içim ürperir hazdan

Başım döner gözlerin gözlerime değse

Kalan tek hatıradır gülüşün bir yazdan

Sen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğü

Her zaman en guzel, her yerde eşsiz

Sen yaprak, sen köpük, sen kuştüyü

Sen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz

Ben ençok kendime benzerim ey yar!
Ya sev sevebildiğin kadar
Ya da bırak büyüsün aramızda ki dağlar.

Ben ençok kendimi geçerim ey yar!
Ya ara beni diyar diyar
Ya da hepten unut gelmesin sana bir zarar.

Ben ençok seni severim ey yar!
Ya bütün sonlar senle başlar
Ya da iradem dışında tek karar.

Sadık Doğan

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin...İki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.Sen, "Ama senin için şunu yaptım." derken o, "Şunu yapmadın." diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı?" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu.

Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.Her zaman ki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun as olan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

NAZIM HİKMET