Soylu bir acıdır yüreklerindeki.İnsanlığın azar azar tükendiği bir ülkede,oğullarını vatan için feda etmeye hazır gönüllüler ordusudur onlar.

Asker analarıdır.

Oğullarının evde bıraktığı gömleklerini koklamadan uyumazlar.

Mektupların yana ucu,avucundadır anaların.Hasret gecelerinden haber beklerler.Sevginin adı vatandır,hasretin adı oğuldur.Rüzgarlar getirir kokuyu ,anaları ağlatan yalnızca oğul hasreti değildir.Ülkenin içindeki ve dışındaki gerçeklere takılır yürekleri.

Savaşın acımasız varlığını hissederler,çirkin adamlara inat.Kara haber tez ulaşır,beyaz bir örtü gibi  serilir yerlere.Rutbesiz bir hıçkırığın,Allah,katındaki apoleti cennettir.Asker olmanın kutsallığında,analar çocuklarıyla guru duyar.

Oğullar analarıyla.

Onların yerine anaları ağlar.Vatanını korumanın en yüksek mertebesinde  .Yaşamın askerinin yollarına mayın döşer.Bir kolum daha fazla der asker,bir bacağım fazla.Helal eder vatanına.
Bir asker ölür veda eder hikayesine...
Benim doğduğum yerlerde,kimse kimseyi bu kadar öldürmez diye düşünür,son nefesini vermeden önce.Anasının suladığı sardunyalar gelir aklına.Gülkurusu perdeler çocuk sesleri.Elindeki plastik tüfeği hatırlar.
O sırada dağlardan ölüm getirir rüzgar...
Mayın tarlasında künyesini açar,genç bir delikanlı.Bir asker ölür ajanlar yetiştirir haberi,insanın tam şurasına bir ok saplanır

Analar askere giden oğullarının ardından gönüllerindeki  pencereden bakarlar sokağa.Hasretin her rengini bilirler.İsterler ki oğulları sağ salim evlerine dönsün.İsterler ki, Allah  devlete millete zeval vermesin.

Savaşın canı cehenneme.

Lütfen tutanaklara geçsin.

Okyanuslara atılmış bütün imzasız mektuplar şehit askerlerimizindir.

                                                                              EROLL V