Sırf bu iş için aldığım topuklu kösele ayakabbıları giydim. Merdivenlerden çıkarken yaklaşan topuk sesleri, korkusunu birkaç kat daha arttıracaktı muhakkak. Her attığım adımda duyacağı sesler, kalbinin atışını daha da hızlandıracaktı. Tak tuk tak tuk... Onun kanında salgılanan adrenalin, benim kanımda salgılanacak olan endorfini tetikliyordu. Ben her basamağı çıkışımda, onun dudaklarının ucunda desibeli yükselen inlemeler, benim beynimde neşeli kahkahalara dönüşüyordu. Tak tuk tak tuk... 
Bu korku dalgasını tetikleyen sadece topuklu kösele ayakkabılarımın çıkardığı ses değildi. Merdivenlerin trabzanlarına sürttüğüm metal sehpa da, endorfinimin miktarına katkıda bulunuyordu. Kulakları tırmalayan ince ve tiz bir ses... İç gıcıklayıcı... Ve korkutucu... 
Yavaşça, topuklarımdan çıkan sesi vurgulayarak kurbanımın odasına girdim. Sandalyeye bağlanmış bir şekilde oturuyordu. Bir kolu serbestti. Serbest olan bu koldaki elin parmakları ise birbirine bağlıydı. Parmaklarını oynatması imkansızdı. Metal sehpayı önüne koydum. Arka cebimden keskin bir ekmek bıçağı çıkardım ve gözlerinin önünde dansettirdim. Faltaşına dönmüş gözleri benim ödüllerimden sadece birisiydi. Küçük bir teşvik ödülüydü sanki. Çok az bir zaman zarfı içinde daha büyüklerini alacaktım. 
Bıçağın sapına uzun bir ip bağlamış, keskin ucuna da japon yapıştırıcısıyla kısa bir lastiğin ucunu yapıştırmıştım. Lastiğin diğer ucunu da bir ilmek yapıp boynuna geçirdim. Boynunda bir madalyon gibi sallanan ekmek bıçağı vardı şimdi. Gözlerinde ise benim endorfinim... 
Odanın bir köşesinde duran sıvı yağı aldım. Metal sehpanın üzerine iyice döktüm. Boşta duran sağ elini sehpanın üzerine koydum. Titreyen eli yağın üstünde adeta dansediyordu. Boynuna lastikle astığım bıçağı metal sehpaya kadar çektim. Bıçağın ucuyla boynu arasındaki lastik son haddine kadar gerildi. Bıçağın sapına bağlı olan ipi kurbanımın yağlı, metal sehpa üzerine koyduğum elinin altına koydum. Kaderi ellerindeydi. İpin kaymasına izin verirse her şey biterdi. Mücadele etmek isterse, benim işime gelirdi. 
Beklemeye başladım. Bekledim. Belki 15 dakika boyunca yağın kaygan gücünü göstermesini bekledim. Ama olmadı. Yağın kaygan özelliği de, gerilen lastiğin gücü de ölüm korkusuyla ağlayan kurbanımı yenemiyordu. İp bir türlü elinin altından kaymıyordu. Hatta bir an için ipi tutacak bile oldu ama bu riski göze alamadı. Konumunu sağlamlaştıracağım derken, ip her an elinin altından kayabilirdi. Biraz daha bekledim. Fakat bu iş böyle olmayacaktı. Bu bekleyiş bana göre değildi. Hemen aşağıya indim. Mutfak tüpünü kaptığım gibi yukarı çıktım. İp, hala yağlı masa ile artık yağdan vıcık vıcık olmuş elinin arasında tutunmaya çalışıyordu. Bıçağı boynuna saplayacak olan lastik ise emir bekleyen bir asker gibi gerilmiş vaziyette bekliyordu. Tüpü hemen metal sehpanın altına yerleştirdim ve yaktım. Yine bekledim. Elinin yağda kızarmasını, ağlamasını, daha çok inlemesini bekledim. Kaderi ellerindeydi. Kızaracak olan elinde... 

Alıntı;GoTicca'dan

Her gencin düşebileceği bir tuzağa düşürüldüm. Bir tabak kırmıyor, birçatal kaybetmiyorsunuz ki. Kıydığınız bir hayat, bir can. Ben bununbedelini bir şekilde mutlaka ödemeliyim.’

Bundan 6 yıl önce iki satanist arkadaşıyla birlikte ŞehribanCoşkunfırat’ı öldürüp 36 yıla mahkum olan Gülşah Dinçer, cezaevindeyaşadığı değişimi Uğur Dündar’a anlattı. Dinçer, ‘Kıydığınız bir hayat,bir can. Ben bunun bedelini mutlaka ödemeliyim. Ama eski Gülşah şok,hayata yeniden başladım’ dedi.

Bütün insanlar hayata çok masum bir çizgiden başlıyor. Ama bazen ‘bir şeyler’ hayatlarımızı etkileyebiliyor...

Hayata yeniden başlayan bir Gülşah’ım ben... Eski Gülşah yok artık. Ogörüntüde, o zihniyette biri hiç olmayacak. Unuttum, defterden sildimonu. Benim artık tertemiz bir sayfam var, iyi şeylerle dolacak o sayfa.Yaptığım kötü şeylerin telafisinin mümkün olmadığını biliyorum. Zamanıgeri getiremem; ama bundan sonrası için iyi şeyler yapabilirim. Hayatbana bu fırsatı veriyor.

KİŞİLİK ARAYIŞI

Ergenliğinizi yaşarken bulamadığınız sevgi ve şefkat eksikliği miydi sizi kötülüklere, o korkunç cinayete sürükleyen?

Bulamadığınız şeyi aramaya başlarsınız. Arayış her ergenlik çağıgencinin sorunudur. Ne olduğunuzu keşfetme, kişiliğinizi oturtmadöneminizdir ergenlik çağı. Bulunduğunuz konum, içine girdiğiniz çevre,yaşadığınız hayat biçimi, bir şekilde sizi bir yerlere getiriyor. Amasiz o sırada bunun farkında olamıyorsunuz. Ve iş işten geçtikten sonra‘Ben bu duruma nasıl geldim?’ diyorsunuz.

TUZAKLAR BEKLİYOR

Yanlış seçimler, yanlış arkadaşlıklar. Sevgi ararken düşülen bazı tuzaklar. Onları mı kastediyor sunuz?

Kesinlikle onları. Sonuçta bulunduğumuz ülke şartları içindemilyonlarca Gülşah var. Ben bunlardan sadece biriyim. Dışarıda butuzaklardan kurtulmayı bekleyen milyonlarca genç var. Dışarıdauyuşturucu var, kötü amaçlar var, gençleri bunlara tutsak etmekisteyenler var... Hepsi birer tuzak tabii ki. Sonuçta bu saçma sapanşeyi (Satanizmi kastediyor) gençlerin zihinlerine kimler sokuyor?İnternet sitelerine kolayca giriliyor, boy boy kitaplar satılıyor...Dolayısıyla, hayatı tanımaya çalışan gençlerin bu tür şeylerdenetkilenmeleri de kaçınılmaz oluyor...

CESARET EDEMEDİM

Maktule Şehriban Coşkunfırat’ın ailesiyle yazışmayı, onlardan özürdilemeyi, pişmanlığınızı ve acınızı anlatmayı düşünmediniz mi?..

Deneyemedim. Çok düşündüm ama denemeye cesaret edemedim... Çünkü haklıolduğum hiçbir şey yok. Kendimi onlara ifade edebilmem mümkün değil.Onların yürekleri yanmış bir kere. Bunu hiçbir şeyle telafiedemezsiniz... Utanırsınız özür dilemeye. Bir tabak kırmıyor, bir çatalkaybetmiyorsunuz ki! Kıydığınız bir hayat, bir insan, bir can. Birhayvan için bile yeri geldiğinde ayaklanılıyor. Ben bunun bedelini birşekilde mutlaka ödemeliyim.

Başka anneler ağlamasın

GEREDE-Karabük-Kastamonu üzerinden dağları tepeleri aşıp denize inenyol, İnebolu’da biter. İnebolu kıyısından tepelere tırmanan yol da,cezaevinde sonlanır. M Tipi Cezaevi’ndeki mahkûmlardan 36 yıla hükümlüZinnur Gülşah Dinçer, bundan 6 yıl önce, henüz 19 yaşındayken, áşıkolduğu genç Engin Arslan ve onun arkadaşı Ömer Çelik’le birlikte,yaşıtları Şehriban Coşkunfırat’ı öldürdüler. Üçü birden boğarak,bıçakla*****, ölüsüne tecavüz ederek korkunç bir cinayetle katlettilergencecik kızı... Hem de durup dururken ve ‘satanizm’ gibi sapkın birdüşünce uğruna... Gülşah da bir zamanlar çocuktu, 36 yıla hüküm giyenEngin ve Ömer de. Peki ne oldu da canavarlaştı, bir zamanlar anne vebabalarının kötülüklerden koruması için Allah’a yalvardığı bu çocuklar?İşte bu söyleşi, bu sorulara cevap arayabilmek, yavruları içinkaygılanan anne ve babalara ‘bir şeyler’ anlatabilmek için yapıldı. O‘bir şeyler’ ki, eksikliği çocuklarımızı akıl almaz serüvenlere,trajedilere sürükleyebiliyor. Ya onun, ya da onunla birlikte yürüyenyol arkadaşlarının hayatını karartabiliyor...

Boşluğu sanat dolduruyor