NİYE BEN? DIYEN HERKES İÇİN....

Brenda yamaç tırmanışı yapmak isteyen genç bir kadındı.Bir gün cesaretini toplayarak bir grup tırmanışına katıldı. Tırmanacakları yere vardıklarında, neredeyse duvar gibi dik, büyük ve kayalık bir yamaç çıktı karşılarına. Tüm korkularına rağmen, Brenda azimliydi. Emniyet kemerini takti, ipi yakaladı ve kayanın dik yüzüne tırmanmaya başladı.

Bir süre tırmandıktan sonra, nefeslebilecegi bir oyuk buldu.. Orada asılı dururken, gruptan yukarıda ipi tutan kisi dalgınlığa düşerek ipi gevşetiverdi. Aniden boşalan ip, hızla Branda nın gözüne çarparak lensinin düşmesine neden oldu.Lens çok küçüktü ve bulunması neredeyse imkansızdı. Lens yamacın ortasında bir yerlerde kalmıştı ve Brenda artık bulanık görüyordu. Ümitsizlik içinde Brenda, lensini bulması için Allah'a dua edebilirdi yalnızca. Ve içten içe düşünüp dua etmeye başladı.

"Allahım! Sen bu anda buradaki tüm dağları görürsün. Bu dağlar üzerindeki her bir taşı ve yaprağı bildigin gibi, benim lensimin yerini de biliyorsun. Onu bulmama yardım et."

Patikalardan yürüyerek aşağı indiler. Aşağı indiklerinde, tırmanmak üzere oraya doğru gelen yeni bir grup gördüler.İçlerinden biri "Aranızda lens kaybeden var mi?" diye bağırdı.

Brenda'nın sonradan ögrendigine göre, lensi bir karınca taşıyordu ve karınca yürüdükçe yavasça kayanın üzerinde hareket edip parlayan lens kızların dikkatini çekmisti.

Eve döndüklerinde Brenda lensini nasıl bulduklarını babasına anlatacak ve bir karikatürcü olan babası da ağzıyla lens taşıyan bir karınca resmi çizerek, karıncanın üzerindeki baloncuğa bunları yazacaktı:

"Allahım! Bu nesneyi neden taşıdığımı bilemiyorum. Bunu yiyemem ve neredeyse taşıyamayacağım kadar agır. Ama istedigin sadece bunu taşımamsa, senin için taşıyacağım..."



"BU YÜKÜ NİYE TAŞIYORUM" demeyin.....

"Ben en azından denedim".

Siz gerçekten denediniz mi? Yoksa pencereden hayatı mı seyrediyorsunuz?

Hayata Windows 98'den, Sony 72 ekrandan mı bakıyorsunuz? Oysa hayat hepimizin avuçlarının içinde, Kiminin nasır tutmuş parmaklarında Kiminin boyalanmış ellerinde, Kiminin gömleğinde ki ter kokusunda , Ama hayat her zaman avuçlarımızın içinde. Nasıl istersek, neye karar verirsek hayat orada var. Güneş, her sabah yeniden doğuyor, Gün, her şafakta nice umutlara gebe şekilde ağarıyor ve siz, Eğer isterseniz hayatı bir ucundan yakalama şansına sahipsiniz. Yeter ki gülümseyin Yeter ki bu gün benim günüm diyerek kalkın .

Bu yazıyı içinizdeki çocuktan uzak tutun Zira, siz bu yazıyı okuduktan sonra içinizdeki çocuk, özgürlügüne kavusmak isteyip basiniza dert açabilir.

Bu dünyadaki varliginizin, dostlarinizin var olmasina bagli oldugunu, Bazen bir çiçek yada küçük bir tatli sözle bile kirik bir kalp tamirinin mümkün oldugunu, Özür dilemenin, tesekkür etmenin ve sükretmenin "ERDEM" oldugunu, ASLA UNUTMAYIN. Ve Her sabah uyandiginizda

" BUGÜN YINE ÇOK GÜZELSIN HAYAT HER SEYE RAGMEN..."

demeyi ihmal etmeyin.

Hala bıkmadın mı yaşamaqdan kac hayat var elimden kayıp giden .. ardıma baktığımda kaç iz var kendimden ! neden hic bi sey eskisi gbi olmuyor hic bi zaman geri dönüs yok mu yaptıklarından insanın ... bu hayat hep mi bu kadar acımasız olup en soğuk yüzünü gösterecek bizlere. .. sorularıma hep sorularlamı karsılık verecek ? sen ne yaptın ki ne bekliyorsun hayattan dercesine .. bıkmadımı mutsuz edip ağlatmaktan .. bıkmadımı bir bir kurulan umutları bir bir yıkmaktan ? acımasızca ölümü bizlere armağan gibi sunmaktan kurtulus yolu olarak ölümden baska açık kapı bırakmamaktan .. bi gün biter umuduyla yaşayan insanları 'bitecek korkma umudunu yitirme ' seklinde sözlerle avutup arkasından vurup senelerce ağlatmaktan .. bıkmadımı hayatını kararttığı insanları çöp yığını gibi bi kşeye savurmaktan .. ve bir de sen hala bıkmadın mı yaşamaktan ?

manyah.com...

Hiç sormadım

Kuralları koydular oynadım

Hep kaybettim en baştan başladım

Oynamaktan çok sıkıldım

Hiç bozmadım

Herşeyi zamana bıraktım

Bu bir kabus uyanırım sandım

Hepsi gerçekmiş bak uyandım

Kuralları koyan

Koyduğunu bozan

Nerde bunun ucu

Var mı bunun sonu

Hep içime attım

Ruhum doldu taştı

Sustukça ben hergün

Hayatın tadı kaçtı

Dayanmak çok zor gördüklerime

Artık oyun benim ve var bir istediğim

Tek tek tek tek tek yenerim

Ya da bu oyundan ben giderim

Siz kimsiniz?

Hasta düşünceler ürettiniz

Kendi köşenize çekildiniz

Geçmişi böyle mi sildiniz?...