Sonunu getiremediğim düşüncelerim,
Beni rahat bırakmayan anıların,
Karanlığa bağlayan zincirler.
Sona yaklaşırken hüzünlü bir melodi çalıyor kulağımda.
Artık ay ışığı bile yardım edemez bana ,
Aydınlatamaz rüyalarımı.
Her adımda büyüyor içimdeki siyah leke.
Korku...

Damarlarımda akan kanı duyabiliyorlar.
Korktuğumu hissedebiliyorlar.
Korkularımla büyüyorlar.
Onlar...
Sevgiden yoksun kalmış ruhlar.
Beni daha derine çekiyorlar.
Acılarımın altında eziliyorum.
Parçalanıyor ruhum.
Güneş benim için doğmuyor artık.
Sonunu göremediğim bir yolda yürüyorum.
Son ışığın sönüşünü izliyorum.
Arkamı dönüp baktığımda ağlarken görüyorum hepinizi.
Ve ruhum bedenimi terk ederken tek bir soru var aklımda...
Size ihtiyacım varken nerdeydiniz