Ölüm kokuyoruz hepimiz! Ölüme yaklaştıkça, bilinmeyene yürümeye devam ettikçe, daha da keskinleşecek bu koku.
Ölüm kokuyoruz hepimiz! Taa en başından beri... En başından beri bu kokuylayız. Biz, bu kokuyla yaratılmışız.
Ölüm kokuyoruz hepimiz! İğrenç ama iğrenmediğimiz bir koku. Duymadığımız, burunlarımızın algılayamadığı ve algılayamayacağı asla...
Ölüm kokuyoruz hepimiz! Ne kadar temizlensek de üstümüzden çıkmayan bir koku. Dedim ya, biz nu kokuyla yaratılmışız.
Ölüm kokuyoruz hepimiz! Ruhumuza işlemiş daha çok bu koku; ruhumuzdan yükseliyor. Hangi yağmurlarda ıslanırsa ıslansın ruhumuz, asla geçmeyecek.
Ölüm kokuyoruz hepimiz! Kara ve ak mumun ateşinde bile erimeyen bir kartanesinin kokusu... Bizim kokumuz, ölümün kokusu...

Alıntı:http://gothics.darkbb.com/'dan

-----------------

Senin aşkınLA doğMadım beLki ama aşkınLa öLüceM. çünKi sen hayatıMA giren tek ve son kişisin. BeLki seni inandıramayabiLirim ama açta kaLbime bak bi.

------------------

Ölür gibi yapınca acım diner mi?? sencee

-----------

PrensipLerim Yoktur Ama Seviyesiz diğiLim. Kinci DeqiLim Ama Unutmam şefkaT qösteririm Ama şımarTmam! KendimLe ÇeLişebiLirim Ama Kafama Takmam! Ciddiye aLırım Ama kapıLmam daLga geçerim Ama Kırmam! Huzur veririm ama Söz vermem! Sahip oLurum ama aiT oLmam...

-------------------

AdaınA görE muameLe yaparım kiminE iyiİ kiminE kötÜü oynarıM karakTerim haKkındA yorum yapmaYa kaLkmaYın kimsEye geRçek benİ tanıTmadım..!

--------------------

Sen kaLbimi terk ederken ben kaLbimin kırıkLarını topLuyordum..sırF ayakLarına batmasın die..

-----------------

Kendi kendime konuştum bazen evimde
hem kızdım hem güldüm halime sonra dedim ki söz ver kendine denizleri seviyorsan , dalgaları da seveceksin sevilmek istiyorsan , önce sevmeyi bileceksin

------------------

DüşlEriM BaŞka gErçEklEr BaŞkA AmA UmRuMdA değiLLL . . .İki sözümden biri öLüm oLmuşken;hayata tutunmamı nasıL bekLersiniz ki benden?

-----------------

Şeytanlık benim yaşam tarzım...

---------------
BeN HaYaTı ÇeVrim Dışı YaşıyoRuM HaYat BeNi EnGeLlese NoLuR

-----------------

--------------------

Anlamaya çalışmak saçMalık..!Anlamadan yaşamak gerekiyormuş..Ama bazen!

----------------
Unutmak gerekiyormuş unutulma pahasına..

---------------------

Zaman değilmiş gideni getiren..
Aslında zamanmış var olanı götüren..!
-------

----------------

Artık kapıyı çalan ben değilim anne ruhuma başkası girdi dünyanın son günü gibiydi sanki tüm dokunduklarım eriyip gitti… Artık o küçük çocuk değilim anne içime bir canavar yerleşti…

--------------------

Kaç öLüm vaRsa göze aLdım hayaTımı çöPe aTtım Tüm RüyaLaR KaBus Yine KoRkuyoruMmM..!

------------

--------------

Üzmez beni ağlamak bedenim alışmış sonuçta Yokluğun, ismi bile henüz konmamış bir çocuğun katilidir şimdi....

-----------

-------------

Yanlızlık Bütün Damarlarımı Çatlatıyor…!!!

-----------------

Beni Bu oyunLarLa yıkamazsIn ya BiRaz daha çaLış yada acI çeKmeye aLış !

-----------------

BaNa haVa atıcam dİyee kendİnİ kasma damaRındakİİ kanIn biLe baNa hasTaa

-------------

İçimdeki karanlığı patlatacağım ve beynimin ölümcül yaşlarıyla ağlaya ağlaya yepyeni bir insan pırıl pırıl bir can bitecek toprağa...

----------------

Evet bu günlük bu kadar yeterli sanırım.Pc'deki resimleri tüketmek üzereyimm..:=)Sizden tek rica alıntı yaparken yada çalarken link belirtmeniz..Hayır arşivime eklicem diyorsanız bir teşekkür'ü çok görmezsiniz sanırım:=)Herkese bol bol gezinmeler..

Biliyorum gerçek değilim bende.

inanmak inandırmak istediğim yalanlardan biriyim..

soğuk intihar havası var dışarıda..

ruhumun iki arada kaldığı bi gece yine..

ne yapacağını bilmez ya insan,bilmek istemez hani.

.bi veda tadında bu yazdıklarım.sonsuza başlangıç yapmak istediğim,nefes alırken almama isteğini bitirme zamanı.

.son vermek bazı şeylere..belki de yaşamaya başlamak avucumdakiler.

bilmiyorum..

bilmek istemiyorum..

isteyipte yapabildiğim tek şey bilememek.

.eğer istediklerim olsaydı bu hayatta bu kelimeleri elerim titreyerek bu kağıda yazmak yerine,mutlukla,sevgiyle süslenmiş kelimeleri fısıldardım kulağına..

sen boşver beni..boşverilmesi gereken her şey gibi..

takılıp düşerken sen beni
yukarı çekersen belli mi
yinede inanmam ben sana ..
arkamdaydın gördüm seni
yakamı bırakmayan ellerin hiç pas tutmayan o sözlerin…

aşağı atarken kendimi
yakışır itersen sen beni..

http://happyacrid.blogcu.com/'dan alıntıdır..

En güzel kuşların sesiyle sabah oluyordu İstanbul da.Martılar kız kulesinde,rıhtımda,sarı-
yerde birbirlerine İstanbulu anlatıyorlardı belki
siyahın alın benden dediği kadar karamsar ya da
bir güvercinin kantları gibi beyaz doğru ve yalın bir İstanbul.
İstabulu anlatmak kolay değil,masalsı bir şehir
İstanbul ve birçok iyi ve kötü kahramanlar var bu
şehirde hergün çirkin karga sesleri altında siyah
atlarına binmiş kara sovalyeler var bu sovalyeler
kendi karanlık mat düşünceleri altında öldürüyor bu şehirdeki güzel pamuk prensesleri sorgusuzca
nefretle,tutarsızca.
Daha şimdi bindim vapura kadiköy iskeleden
eminönüne ve ordanda güneşin gülümsemesiyle insan
ların duvarı andıran bakışlarının arasında sultan
ahmet,kapalıçarşı ve o insanı bulutlara yakınlaş
tıran ve belkide küçük bir pamuk yığını gibi
buluta dönüştüren yerebatan sarnıcına.

Güzel İstanbul,yalnız İstanbul,dertli,öfkeli,
gülümseyen İstanbul herkese başka bakan, başka
anlatır İstanbul.Bazen boz kayalıkların yeşil kokusuyla İstanbula göç eden doğulu bir çocuk
bazen yeni doğan bir bebeğin gözlerini ilk açmaya çalışmasıdır.

Birçok yazarın kendi iç dünyasında ki kahramanı-
dır.Benim bile birazdan yorgun düşücek ellerimde
ki sahile vuran martının gözündeki düşüncelerim-
dir İstanbul.
Birçok şairin aşklarıdr ,aldatmalarıdır,bir çok yazarın ağlamalarıdır bir bulutun yağmurunu bırakması gibi ve senin benim herkesin bu şehre balığın denize,rüzgarın buluta,bulutun yağmura duyduğu aşktır ihiyiaçtır İstanbul.
Fatih Sultan Mehmet'in bir serin bahar günü beyaz küheylanına bu İstanbulun fethi bana selamdır demesi gibi,kuran da yazıldığı gibi ,HZ.
Muhammedin buyurduğu gibibu şehrin fethi için savaşanlar şehittir.Şehittir ki o nur akan cennet bahçelerinden feth olunmuş İstabulun gururla izlenmesidir. Ayasofya cami minarelerinden güver
cinlerin bir kısmının dikilitaş bir kısmının galataya mutluluk kanatlandırıp uçmalarıdır İstanbul.
İstanbulda yaşamak cesarettir,itin.çakalın ve bir çok yalancı korkak aslanların kirli pençelerinden kaçmaktır yakalanmamktır bu şehri İstanbulda yem olmamaktır.
Ve sonuçta İstanbul martının denize atılan bir simide özlemidir bir aşktır ,şiirdir ve bir şeyleri büyük umutla yaşatabilmektir İstanbul.

Yazan Gökhan Yüksel...

Karanlık, bir ışıkla dehşet verir aslında çünkü yalnız kalamazsın gölgen vardır yanında

Yalnızım yapayalnız hayat yolunda belki arkamdan gelenler var ama bakmazlar bana , beni güldürün ama ağlarım ben bedenim alışmış ne de olsa

Yalnızlık gülümser ekşi ekşi suratıma ben yalnızken ve ağlarken demekki yalnız değilmişim kendimi yalnız sanırken

Kötümser bir şekilde bakan yok bana karanlık bakar ama o iyidir aslında çünkü düşünme fırsatı verir insana

 Kırmızı kırmızı damlalar yere dökülür onlar benim kanım, ben değil onlar acı çeker yere düşerken ben acı çekerim siz aptal insanlar bana bakarken çünkü size acırım bana küçümser gibi bakıp karşımda dikilirken

Karanlık bir oda her yer kapkara burda, işte hayat budur herkesi beklerim buraya ama beni yalnız bırakın kendinizde yalnız kalın ancak bu şartla

Hiç bir şey istemem bir parça gülebilmek için ağlamak daha güüzeldir rahatlar insan ne de olsa öyleyse gel sende bu karanlık ortama

Bir kaç damla gözyaşı akar gözümden ama ne yapabilirim ki benimde ruhum kayıp hayatın içinde kalbim kırık param parça bir halde ama karanlığın şartı budur mutlu olmalıyım belki de

Alıntıdır.bygothicFB (yazan kişi)